Powtarzanie podtrzymujące
Powtarzanie podtrzymujące to powtarzanie informacji w kółko, żeby utrzymać ją w pamięci krótkotrwałej, jak wtedy, gdy powtarzasz sobie numer telefonu, aż go wpiszesz. Trzyma informację tak długo, jak powtarzasz. Samo w sobie buduje niewiele pamięci długotrwałej, dlatego czytanie po raz kolejny i recytowanie wydają się skuteczne, a wiedza szybko się ulatnia.
Termin pochodzi z badań nad poziomami przetwarzania Fergusa Craika i współpracowników z początku lat 70. W badaniu z 1973 roku Craik i Watkins kazali ludziom słuchać list słów i trzymać w głowie wybrane słowa przez różny czas. Słowa podtrzymywane przez wiele cykli nie były potem lepiej pamiętane niż te trzymane krótko. Wniosek: czas spędzony na powtarzaniu nie przenosi informacji sam z siebie do pamięci długotrwałej. Liczy się głębokość przetwarzania.
Powtarzanie podtrzymujące działa dzięki pętli fonologicznej pamięci roboczej, czyli wewnętrznemu głosowi, który podtrzymuje dźwięki. Bez powtarzania informacja w pamięci krótkotrwałej znika w ciągu kilku sekund, a rozproszenie kasuje ją od razu. Powtarzanie ją odświeża, ale tylko dopóki trwa. Przeciwieństwem jest powtarzanie elaboracyjne: łączenie informacji z jej znaczeniem, przykładami i tym, co już wiesz. Wymaga więcej wysiłku i właśnie to zostaje na dłużej.
Powtarzanie podtrzymujące ma jednak swoje miejsce. To dobre narzędzie, żeby utrzymać wzór przez najbliższą minutę, kod albo kolejność kroków, zanim je zapiszesz. Pułapką jest traktowanie go jak metody nauki. Pięciokrotne czytanie definicji albo recytowanie listy daje poczucie znajomości, a znajomość przypomina wiedzę. Na egzaminie, gdy pytanie jest sformułowane inaczej, to za mało. Zamień powtarzanie na przypominanie i wyjaśnianie.
| Cecha | Powtarzanie podtrzymujące | Powtarzanie elaboracyjne |
|---|---|---|
| Co robisz | Powtarzasz informację dokładnie tak, jak jest | Łączysz ją ze znaczeniem, przykładami i wiedzą |
| Cel | Utrzymać ją teraz | Zapisać ją na później |
| Wysiłek | Mały | Większy |
| Efekt długotrwały | Słaby | Silny |
| Dobre do | Numerów telefonu, kodów, wzoru na najbliższą minutę | Materiału, którego potrzebujesz za kilka tygodni |
Mia czyta definicję osmozy sześć razy przed kartkówką z biologii i potrafi wyrecytować ją słowo w słowo. Dwa dni później pytanie brzmi, dlaczego czerwona krwinka pęka w czystej wodzie, i ma pustkę w głowie. Słowa trzymały się tylko dzięki powtarzaniu i nie były z niczym połączone. Jej koleżanka wytłumaczyła sobie osmozę właśnie na przykładzie krwinki i odpowiada bez trudu.
- 1Zauważ, kiedy tylko powtarzasz: czytasz ponownie, przepisujesz albo recytujesz te same słowa.
- 2Zamknij notatki i powiedz tę myśl z pamięci, własnymi słowami.
- 3Zapytaj dlaczego i jak: dlaczego to działa i jak łączy się z tematem z zeszłego tygodnia?
- 4Dodaj własny przykład i jeden przypadek, w którym ta zasada nie działa.
- 5Wróć po kilku dniach i sprawdź się ponownie, zamiast znowu czytać.