Motywacja wewnętrzna
Motywacja wewnętrzna to robienie czegoś dlatego, że sama czynność cię interesuje lub daje ci satysfakcję, a nie z powodu nagrody czy kary. Motywacja zewnętrzna jest odwrotna: działasz dla ocen, pochwał albo by uniknąć kłopotów. W nauce wewnętrzna zwykle trwa dłużej, ale zewnętrzna dobrze pomaga zacząć.
Więcej szczegółów
Teoria samostanowienia Edwarda Deciego i Richarda Ryana mówi, że motywacja wewnętrzna rośnie, gdy zaspokojone są trzy potrzeby: autonomii (masz jakiś wybór), kompetencji (widzisz, że robisz postępy) i więzi (czujesz się związany z innymi). Większość studentów mieści się między tymi biegunami, na przykład uczy się obowiązkowego przedmiotu, bo liczy się ocena, a jeden temat naprawdę uważa za ciekawy.
Nagrody mogą zadziałać odwrotnie. W badaniu Marka Leppera i współpracowników z 1973 roku przedszkolaki, którym obiecano nagrodę za rysowanie, czyli coś, co już lubiły, rysowały potem z własnej woli mniej niż dzieci bez obietnicy. To efekt nadmiernego uzasadniania. Nie znaczy to, że oceny są złe. Znaczy, że nagroda może zastąpić powód, który już istniał, głównie gdy zadanie od początku sprawiało przyjemność.
Motywację wewnętrzną możesz budować, nie czekając na nią. Wybieraj, jak i kiedy się uczysz, ustaw cel, który cię trochę rozciąga, śledź postępy, które widać, i połącz temat z czymś, na czym ci zależy. Bodźce zewnętrzne nadal pomagają zacząć trudne zadanie. Chodzi o to, by zainteresowanie przejęło stery, gdy rosną twoje umiejętności.
Motywacja wewnętrzna i zewnętrzna obok siebie
| Aspekt | Wewnętrzna | Zewnętrzna |
|---|---|---|
| Skąd się bierze | Z samego zadania: zainteresowanie, ciekawość, satysfakcja | Spoza zadania: oceny, pochwały, nagrody, kary |
| Przykład z nauki | Czytanie więcej o temacie, bo chcesz go zrozumieć | Nauka, by zdać egzamin lub utrzymać stypendium |
| Mocna strona | Zwykle trwa dłużej i idzie w parze z głębszą nauką | Działa szybko, dobra na start nudnych zadań |
| Ryzyko | Krucha przy zadaniach, które cię nudzą | Może zgasnąć, gdy zniknie nagroda |
Przykład
Lena musi zaliczyć chemię organiczną, żeby dostać dyplom, i to jest zewnętrzne. W czwartym tygodniu zauważa, że lubi rozwiązywać mechanizmy reakcji jak zagadki, i zaczyna robić dodatkowe zadania dla przyjemności. Egzamin wciąż ma w głowie, ale teraz to praca ją ciągnie, a nie termin popycha. Gdy sama wybiera zadania i widzi, że rośnie jej odsetek poprawnych odpowiedzi, jej zainteresowanie ma czym się żywić.
Jak to wykorzystać
- 1
Nazwij, dlaczego się tego uczysz: ocena, zawód, ciekawość. Nie oszukuj się co do proporcji.
- 2
Dodaj wybór: zdecyduj o kolejności tematów, porze dnia i metodzie.
- 3
Ustaw cel nieco powyżej obecnego poziomu i na tyle mały, by skończyć go w tym tygodniu.
- 4
Śledź coś, co pokazuje postępy, jak wyniki próbnych testów albo tematy, które już umiesz wyjaśnić.
- 5
Połącz jedną myśl na sesję z czymś, na czym ci już zależy, a potem wyjaśnij ją komuś.
Jak robi to StudyPDF
StudyPDF wspiera kompetencję i autonomię. To ty wybierasz, czego się uczyć: cały kurs, jeden wykład, jeden temat albo słabe pojęcia. Poziom opanowania według pojęć i podział wyników quizów czynią postęp widocznym, a codzienna seria dodaje rozpędu. Nie sprawi, że temat cię zainteresuje, ale pokaże, ile już udało ci się zrobić.
Zobacz też
Częste pytania
Jaki jest przykład motywacji wewnętrznej w szkole?
Czytanie dodatkowo o temacie z ciekawości albo ćwiczenie zadań, bo ich rozwiązywanie sprawia przyjemność, bez żadnej oceny w tle. Nagrodą jest sama czynność.
Co lepsze w nauce: motywacja wewnętrzna czy zewnętrzna?
Wewnętrzna zwykle trwa dłużej i idzie w parze z głębszą nauką, ale większość studentów korzysta z obu. Ocena lub termin pomaga zacząć, a wybór, kompetencja i więzi pomagają zainteresowaniu przejąć stery.
Wykorzystaj to w swoim własnym kursie
Prześlij swoje wykłady i zapytaj Bo. Odpowiedzi z cytatami, a do tego fiszki, egzaminy i więcej, stworzone z twoich materiałów.
