Nastawienie na rozwój
Nastawienie na rozwój to przekonanie, że możesz stać się mądrzejszy dzięki wysiłkowi i ćwiczeniu, zamiast myśleć, że twoja zdolność jest stała i nie da się jej zmienić. Kształtuje to, jak radzisz sobie z trudnym materiałem i błędami.
Pomysł pochodzi od psycholożki Carol Dweck. Ludzie z nastawieniem na rozwój widzą słabą ocenę albo mylący temat jako sygnał, żeby spróbować nowego podejścia, a nie jako dowód, że są słabi w danym przedmiocie. Ludzie ze stałym nastawieniem zwykle szybciej się poddają, bo myślą, że granica jest wbudowana.
Nie chodzi tylko o cięższą pracę. Chodzi o wiarę, że wysiłek plus lepsze strategie i odrobina pomocy mogą naprawdę popchnąć cię do przodu. Wtedy trudne zadanie wydaje się zagadką do rozwiązania, a nie wyrokiem na temat tego, jak jesteś mądry.
Liczy się to najbardziej, gdy robi się ciężko. Uczniowie, którzy idą dalej po błędzie, to zwykle ci, którzy uczą się tematu, bo traktują każdy błąd jako informację o tym, co poprawić dalej.
Maya oblewa swój pierwszy quiz z analizy. Zamiast uznać, że po prostu nie jest umysłem ścisłym, sprawdza, które kroki pomyliła, i przerabia te zadania na nowo. Do kolokwium rozwiązuje je sama.