Anatomia i fizjologia: przewodnik do nauki z twoich własnych slajdów

Kurs anatomii i fizjologii człowieka to długa lista struktur, terminów i procesów, omawianych układ po układzie. Przewodnik do nauki zamienia jeden z tych układów albo jeden wykład w krótką mapę do powtarzania: z czego się składa, co robi i co masz umieć wyjaśnić. Ręczne robienie takiej mapy oznacza ponowne czytanie każdego slajdu i przepisywanie go. StudyPDF robi szkic z twoich slajdów, skryptu do ćwiczeń albo rozdziału podręcznika, więc terminy zgadzają się z twoim kursem, a każdy punkt prowadzi do swojej strony. Przeczytać go, poprawić i sprawdzić się na nim musisz nadal samodzielnie.

Przewodnik do nauki nie jest kopią slajdów. To krótsza mapa w kolejności, w której da się powtarzać. Dobry przewodnik z anatomii i fizjologii ma:

1. Przegląd układu i tego, jak jego części współpracują.
2. Sekcje według struktury lub procesu, z kluczowymi terminami prostymi słowami.
3. Budowę i funkcję obok siebie, bo przedmiot pyta o jedno i drugie.
4. Procesy krok po kroku tam, gdzie mają znaczenie, na przykład cykl pracy serca albo potencjał czynnościowy.
5. Pytania do samokontroli, żeby przypominać sobie zamiast czytać jeszcze raz.
6. Najważniejsze wnioski: dwie lub trzy rzeczy do zapamiętania z każdej sekcji.
7. Źródła, żeby wrócić do slajdu, gdy coś jest niejasne.

Przewodnik z StudyPDF ma przegląd, sekcje z kluczowymi pojęciami, pytania do samokontroli, najważniejsze wnioski i cytaty. Mnemotechnik i wskazówek do ćwiczeń sam nie dodaje, więc dopisz własne.

Załóżmy, że wgrywasz slajdy z wykładu o układzie krążenia. Przewodnik do nauki w tej formie mógłby wyglądać tak:

To pokazuje formę, a nie prawdziwy wynik. Twój przewodnik opiera się na twoim materiale, więc tematy i pytania biorą się z twoich plików.

Anatomia to najpierw obrazy, a dopiero potem słowa. Gdy twoje slajdy lub skrypt do ćwiczeń mają opisane diagramy, StudyPDF może pokazać je obok odpowiedniej sekcji przewodnika, wycięte z twoich własnych stron, a nie narysowane od nowa. Z tych samych diagramów zbuduje też talię image occlusion: opisy są zakryte, każdy sobie przypominasz, a na diagram przypada jedna fiszka. Możesz ukryć wszystkie opisy naraz albo po jednym i przesuwać ramki w edytorze. W Pro talia eksportuje się do natywnego typu notatki Image Occlusion w Anki, gdzie dalej ją edytujesz. Wolisz zacząć od tekstu? Zrób zwykłe fiszki z tych samych źródeł.

Slajdy z wykładów, strony skryptu do ćwiczeń i rozdziały podręczników, skany i zdjęcia notatek lub tablicy, wykłady z YouTube oraz strony internetowe. Możesz mieszać je w jednym wgraniu i jednym kursie, a potem wybrać, które zasilą przewodnik. W planie Free możesz wgrać do 3 plików naraz i 300 stron na plik. Nie masz jeszcze slajdów? Jako źródło sprawdzi się też rozdział otwartego podręcznika, na przykład OpenStax Anatomy and Physiology.

Nie przynosi własnych treści z anatomii i fizjologii. Przewodnik powstaje z tego, co wgrasz, więc jest tak kompletny, jak twój materiał. Jeśli prowadzący pominął temat, przewodnik też go pominie.

To pierwszy szkic. Przeczytaj go obok slajdów, popraw to, co się nie zgadza, i otwórz zacytowaną stronę, gdy ważny jest konkretny fakt, zwłaszcza nazwy, liczby i szczegóły kliniczne. Nie zastępuje podręcznika ani ćwiczeń.

Diagramy pojawiają się, gdy w twoim pliku są wyraźne. Nieostry skan albo szkic odręczny może nie dać czystego wycięcia ani czystych masek i może trzeba będzie poprawić ramki.

To pomoc w nauce, a nie porada medyczna.