Zasada specyficzności kodowania
Zasada specyficzności kodowania mówi, że wspomnienie wraca najłatwiej, gdy wskazówki obecne przy przypominaniu pasują do tych, które zapisały się razem z nim podczas nauki. Opisali ją Endel Tulving i Donald Thomson w 1973 roku. Pamięć zależna od kontekstu i pamięć zależna od stanu to szczególne przypadki tej jednej reguły.
Kiedy się czegoś uczysz, mózg nie zapisuje samego faktu. Zapisuje go razem z tym, co go otaczało: słowami obok, sposobem sformułowania, użytym przykładem, a nawet salą i twoim nastrojem. Wskazówka na egzaminie pomaga tylko wtedy, gdy pokrywa się z tym zapisanym pakietem. W eksperymentach Tulvinga i Thomsona słaba wskazówka obecna podczas nauki pomagała przypomnieć sobie więcej niż silne skojarzenie, którego wtedy nie było.
Typowy przykład to słowo zamek. Jeśli nauczyłeś się go w zdaniu o kurtce i suwaku, wskazówka król go nie przywoła, choć zamek królewski jest bardzo popularny. Przywołać trzeba to znaczenie, które zakodowałeś. Pamięć zależna od kontekstu (ta sama sala) i pamięć zależna od stanu (ten sam nastrój lub czujność) to ta sama zasada zastosowana do wskazówek zewnętrznych i wewnętrznych.
Na egzaminie haczyk polega na tym, że nie wybierasz wskazówek, które dostaniesz. Jeśli widziałeś fakt tylko w jednym zdaniu na jednym slajdzie, inaczej sformułowane pytanie może do niego nie dotrzeć. Dlatego ćwicz w formacie egzaminu, przywołuj fakty z różnych stron i mieszaj typy zadań. Wiele różnych wskazówek powiązanych z jedną myślą to wiele dróg powrotu. Pokrewna idea, przetwarzanie odpowiednie dla transferu, mówi, że najlepiej pamiętasz, gdy ćwiczenie wymaga tego samego rodzaju myślenia co egzamin.
| Przypadek | Wskazówka, która musi pasować | Wniosek dla nauki |
|---|---|---|
| Pamięć zależna od kontekstu | Otoczenie zewnętrzne: sala, dźwięki, zapachy | Zmieniaj miejsca nauki albo wyobrażaj sobie salę |
| Pamięć zależna od stanu | Stan wewnętrzny: nastrój, czujność, stres | Część sesji rób spokojnie i na czas, jak na egzaminie |
| Znaczenie słowa | Sens, jaki słowo miało, gdy go się uczyłeś | Ucz się pojęć w kilku przykładowych zdaniach |
| Format pytania | Sposób, w jaki zadano pytanie podczas ćwiczeń | Ćwicz na takich samych typach zadań jak na egzaminie |
Leo uczy się mitozy z jednego slajdu ze schematem komórki opisanym krok po kroku. Na egzaminie pytanie jest tylko tekstowe: w której fazie rozdzielają się chromatydy siostrzane? Bez schematu ma problem. Jego koleżanka ćwiczyła ze schematem, z pytaniami pisemnymi i tłumacząc fazy na głos. Zbudowała kilka wskazówek do tej samej wiedzy, a jedna z nich pasuje do egzaminu.
- 1Sprawdź format egzaminu: typy zadań, styl sformułowań, pisemny czy ustny.
- 2Przywołuj każdy ważny fakt przez co najmniej dwie różne wskazówki, na przykład definicję i przykład.
- 3Mieszaj typy zadań i tematy w jednej sesji zamiast ćwiczyć jeden naraz.
- 4Tłumacz każde pojęcie własnymi słowami, żeby zapisało się znaczenie, a nie tylko sformułowanie.
- 5Zakończ rundą pytań napisanych tak jak na prawdziwym egzaminie.