Rubryka oceny
Rubryka oceny (po angielsku rubric) to arkusz punktowania, który wymienia kryteria, według których ocenia się pracę, i opisuje, jak wygląda każdy poziom wykonania dla każdego kryterium. Nauczyciele używają jej do spójnej oceny wypracowań, projektów i prezentacji. Dla ciebie pokazuje przed startem, co daje maksimum punktów.
Więcej szczegółów
Każda rubryka ma trzy części. Kryteria to to, co się ocenia, na przykład teza, argumenty czy struktura. Poziomy wykonania to stopnie skali, na przykład 4, 3, 2, 1 albo od bardzo dobrego do niedostatecznego. Deskryptory to zdania w każdej komórce, które mówią, jak wygląda dany poziom przy danym kryterium. Deskryptory są najbardziej użyteczne, bo zamieniają niejasne „dobrze” w coś, co możesz sprawdzić.
Są dwa główne rodzaje. Rubryka analityczna punktuje każde kryterium osobno i sumuje punkty, więc widzisz, gdzie je straciłeś. Rubryka całościowa daje jedną ocenę za całą pracę na podstawie jednego opisu na poziom. Analityczne wymagają więcej czasu, ale dają dużo więcej informacji zwrotnej, dlatego większość prac na uczelniach ich używa.
Rubryka to nie lista kontrolna, która notuje tylko tak lub nie, ani klucz odpowiedzi do egzaminu, który wylicza dokładne punkty, jakie musi zawierać poprawna odpowiedź. Rubryka ocenia jakość na skali, dlatego pasuje do wypracowań i projektów, gdzie nie ma jednej dobrej odpowiedzi.
Rubryka do wypracowania z czterema kryteriami (16 punktów)
| Kryterium | Mocne (4) | Częściowe (2) | Słabe (0) |
|---|---|---|---|
| Teza | Jasne, możliwe do obrony twierdzenie w pierwszym akapicie | Jest, ale niejasna lub zbyt szeroka | Brak twierdzenia |
| Argumenty | Konkretne źródła, każde powiązane z tezą | Trochę dowodów, związek z tezą niejasny | Opinia bez dowodów |
| Struktura | Jedna myśl na akapit, logiczna kolejność | Kolejność w większości działa, niektóre akapity mieszają myśli | Brak wyraźnego porządku |
| Język | Precyzyjny, niewiele błędów | Zrozumiały, błędy czasem przeszkadzają | Błędy utrudniają zrozumienie |
Przykład
Sam dostaje wypracowanie z wynikiem 11 na 16: 4 za tezę, 2 za argumenty, 3 za strukturę i 2 za język. Wiersz o argumentach mówi, czego trzeba na 4: konkretnych źródeł, każde powiązane z tezą. Sam dodaje dwa źródła i po jednym zdaniu łączącym każde z tezą, a po poprawce argumenty rosną z 2 do 4.
Jak to wykorzystać
- 1
Zdobądź rubrykę, zanim zaczniesz zadanie, a nie po ocenie.
- 2
Przeczytaj najwyższy poziom każdego kryterium i zamień go na pytanie do swojego szkicu, na przykład: czy każde źródło łączy się z moją tezą?
- 3
Sprawdź wagi. Jeśli kryterium waży 40 procent oceny, zasługuje na około 40 procent twojego wysiłku.
- 4
Oceń własny szkic rubryką dzień później i najpierw popraw najniższy wiersz.
- 5
Jeśli sformułowanie jest niejasne, poproś o ocenioną próbkę albo przykład najwyższego poziomu.
Jak robi to StudyPDF
Wgraj rubrykę albo kryteria oceniania razem z wykładami, a Bo odpowie na pytania o nią z dokumentu, z podaną stroną, na przykład czego wymaga najwyższy poziom przy argumentach. Pytania z krótką odpowiedzią w quizach i egzaminach próbnych oceniasz sam według wzorcowej odpowiedzi, więc możesz od razu porównać swoją odpowiedź ze sformułowaniami rubryki.
Zobacz też
Wykorzystaj to w swoim własnym kursie
Prześlij swoje wykłady i zapytaj Bo. Odpowiedzi z cytatami, a do tego fiszki, egzaminy i więcej, stworzone z twoich materiałów.
Częste pytania
Czym jest rubryka oceny w edukacji?
Rubryka to tabela pokazująca, jak zostanie oceniona praca. Wiersze to kryteria, takie jak teza czy argumenty, kolumny to poziomy wykonania, a każda komórka opisuje, jak wygląda dany poziom. Używa się jej do wypracowań, projektów, prezentacji i sprawozdań z laboratorium.
Czym różni się rubryka analityczna od całościowej?
Analityczna punktuje każde kryterium osobno i sumuje, więc widzisz dokładnie, gdzie straciłeś punkty. Całościowa daje jedną ocenę za całą pracę. Analityczna zajmuje więcej czasu, ale daje więcej informacji zwrotnej.