Spacing-effect
Het spacing-effect is de veelvuldig herhaalde bevinding dat je informatie beter onthoudt als je je studie over meerdere sessies in de tijd spreidt, in plaats van alles in een zit te stampen. Het is de wetenschap achter gespreide herhaling.
Elke keer dat je een beetje vergeten toelaat en daarna opnieuw leert, moet je brein harder werken om het materiaal terug te halen. Die extra inspanning versterkt de herinnering. Gespreide sessies dwingen dit steeds opnieuw af, zodat dezelfde totale leertijd veel duurzamer ophalen oplevert dan een enkel lang blok.
Een veelgehoord misverstand is dat stampen helemaal niet werkt. Het helpt je wel om de volgende ochtend door een toets te komen, maar de herinnering vervaagt snel. Het spacing-effect gaat over duurzaam leren, dus het telt vooral wanneer je materiaal moet vasthouden voor een cumulatief eindexamen, een staatsexamen of het volgende vak dat hierop voortbouwt.
Een biochemiestudente herhaalt de glycolyseroute op maandag 20 minuten, opnieuw op donderdag en dan de week erop. Tegen het examen haalt ze elke stap moeiteloos op. Haar huisgenoot leerde dezelfde route in een blok van 90 minuten de avond ervoor en sloeg dicht bij de helft van de enzymen.