Leerstijlen
Leerstijlen is het populaire idee dat ieder mens het beste leert op een vaste manier, zoals een "visuele" of "auditieve" leerling zijn, en dat lessen bij dat type moeten passen. Grote onderzoeksoverzichten zochten naar bewijs en konden het niet vinden.
De theorie zegt dat als je jezelf een visuele leerling noemt, je beter zou moeten leren van beelden dan van geluid. Het voelt waar, dus het verspreidde zich snel. De meeste docenten geloven een of andere versie ervan. Maar toen onderzoekers het echt testten, leerden studenten niet meer wanneer de stof bij hun zogenaamde stijl paste. Een onderzoek uit 2015 vond dat mensen het even goed deden, hoe dan ook.
Wat wel helpt, is het tegenovergestelde van een kanaal kiezen. Actief studeren verslaat passief studeren voor bijna iedereen. Jezelf overhoren, je sessies uitspreiden, ideeën in je eigen woorden uitleggen. En het beste format hangt vaak af van het onderwerp, niet van jou. Je leert kaartlezen met kaarten en muziek met geluid, wie je ook bent.
Je zit dus niet vast aan een type. Een format leuk vinden is prima. Sla alleen geen methode over omdat je denkt dat het "niet jouw stijl" is. Dat geloof houdt mensen vooral tegen om te proberen wat werkt.
Mia noemde zichzelf altijd een visuele leerling en maakte alleen kleurige schema's voor biologie. Toch bleef ze de overhoorvragen fout hebben. Toen ze zichzelf hardop begon te overhoren, gingen haar cijfers omhoog. Het format dat ze vermeed, was het format dat werkte.