Dubbele codering
Dubbele codering is een leermethode waarbij je woorden combineert met beelden zoals diagrammen, schetsen of tijdlijnen, zodat je geheugen hetzelfde idee op twee manieren opslaat. Als het ophalen begint, kan de ene route de andere triggeren, wat het geheugen makkelijker op te halen maakt.
Je brein verwerkt woorden en beelden via aparte kanalen. Als een idee op beide manieren is vastgelegd, bouw je er twee ophaalroutes naartoe in plaats van één. Als op een examen de formulering je ontschiet, kan het beeld die alsnog terughalen, en andersom geldt dat ook.
Dubbele codering is niet hetzelfde als leerstijlen. Het gaat er niet om of je een visuele dan wel een verbale leerling bent. Iedereen profiteert omdat de twee kanalen elkaar versterken. Het beeld moet ook echte betekenis dragen. Een decoratieve stockfoto doet niets. Een gelabeld diagram dat de werkelijke structuur van het idee weergeeft, dat is wat het laat blijven hangen.
Een fysiologiestudent die de hartcyclus bestudeert tekent het hart als een lus met pijlen voor de bloedstroom, en schrijft dan de drukveranderingen naast elke kamer. Later op het examen ziet ze de lus voor zich, en de labels die ze schreef komen ermee terug.
- 1Neem één concept en schrijf het kernidee in een paar woorden op.
- 2Voeg een beeld toe dat de betekenis draagt: een diagram, stroomschema, tijdlijn of snelle schets.
- 3Label het beeld in je eigen woorden in plaats van de slide te kopiëren.
- 4Dek de woorden af en leg het beeld uit, dek dan het beeld af en teken het opnieuw vanuit de woorden.
- 5Gebruik elke keer dat je dat concept herhaalt hetzelfde beeld, zodat beide routes verbonden blijven.