Teoria przetwarzania informacji
Teoria przetwarzania informacji zakłada, że umysł obrabia informacje etapami, trochę jak komputer: przyjmuje dane, na chwilę trzyma je w pamięci sensorycznej, przetwarza w pamięci roboczej i zapisuje w pamięci długotrwałej, by móc je później przywołać. Dla uczącego się najważniejsze jest to, że każdy etap ma granice, a nauka zachodzi, gdy informacja przejdzie przez wszystkie.
Więcej szczegółów
Najbardziej znana wersja to model Atkinsona i Shiffrina z 1968 roku. Pamięć sensoryczna trzyma surową kopię tego, co widzisz lub słyszysz, przez sekundę lub kilka sekund. To, na co zwrócisz uwagę, trafia do pamięci roboczej, która mieści tylko garść elementów, według dzisiejszych szacunków około czterech porcji, przez około dwadzieścia sekund, jeśli nie powtarzasz. Przetwarzanie nadające sens przenosi to do pamięci długotrwałej, której granic nie znamy.
Trzy procesy kontrolne łączą etapy: uwaga (co w ogóle opuszcza pamięć sensoryczną), kodowanie (zamiana na coś, co da się zapisać, najlepiej przez powiązanie z tym, co wiesz) i przywoływanie (wyciągnięcie z powrotem). Większość kłopotów z nauką to porażka na jednym z nich: brak uwagi, płytkie kodowanie albo brak ćwiczenia przywoływania.
Model jest uproszczeniem. Pamięć nie jest rurą o jednym kierunku: pamięć długotrwała kształtuje to, co zauważasz, a przypominanie zmienia wspomnienie. Baddeley i Hitch zastąpili jeden magazyn krótkotrwały pamięcią roboczą z kilku części. Traktuj model jak mapę do decyzji o nauce, a nie dosłowny obraz mózgu.
Trzy magazyny pamięci w modelu
| Magazyn | Jak długo | Ile mieści | Co posuwa dalej |
|---|---|---|---|
| Pamięć sensoryczna | Poniżej sekundy do kilku sekund | Dużo, ale ulotnie | Uwaga |
| Pamięć robocza | Około 20 sekund bez powtarzania | Około 4 porcji | Przetwarzanie nadające sens i powtarzanie |
| Pamięć długotrwała | Od lat po całe życie | Brak znanej granicy | Głębokie kodowanie, potem przywoływanie, by utrwalić |
Przykład
Sam czyta slajd o cyklu Krebsa, gdy brzęczy mu telefon. Slajd trafia do pamięci sensorycznej, ale uwaga ucieka do telefonu, więc po kilku sekundach go nie ma. Następnego dnia czyta go jeszcze raz w pełnym skupieniu, rysuje cykl własnymi słowami i łączy każdy krok z myślą o pozyskiwaniu energii z jedzenia. To uwaga, głębokie kodowanie i połączenie z pamięcią długotrwałą, a w piątek potrafi to przywołać.
Jak to wykorzystać
- 1
Usuń rozpraszacze, żeby materiał przeszedł przez uwagę.
- 2
Ucz się małymi porcjami mieszczącymi się w pamięci roboczej, jedna myśl naraz.
- 3
Połącz każdą nową myśl z czymś, co już wiesz, i wyjaśnij dlaczego własnymi słowami.
- 4
Przywołaj ją bez notatek niedługo potem i jeszcze raz po kilku dniach.
- 5
Popraw to, co ci umknęło, i sprawdź się ponownie.
Jak robi to StudyPDF
StudyPDF działa według tego samego łańcucha. Wgraj materiały, a kurs zostanie podzielony na tematy i koncepcje, małe porcje mieszczące się w pamięci roboczej. Fiszki i quizy każą przywoływać zamiast czytać jeszcze raz, a opanowanie każdej koncepcji pokazuje, które idee nie dotarły jeszcze do pamięci długotrwałej.
Zobacz też
Częste pytania
Jakie są trzy etapy przetwarzania informacji?
Pamięć sensoryczna, pamięć robocza i pamięć długotrwała. Informacja dostaje uwagę, przez chwilę jest trzymana i przetwarzana, a potem kodowana do pamięci długotrwałej, jeśli została przetworzona dość głęboko.
Jakie są ograniczenia teorii przetwarzania informacji?
Traktuje pamięć jak jednokierunkowy przepływ w komputerze, ale wspomnienie jest odbudowywane przy każdym przywołaniu i kształtowane przez to, co już wiesz, a model mało mówi o emocjach, motywacji i kontekście. Używaj go jako modelu, nie dosłownego opisu.
Wykorzystaj to w swoim własnym kursie
Prześlij swoje wykłady i zapytaj Bo. Odpowiedzi z cytatami, a do tego fiszki, egzaminy i więcej, stworzone z twoich materiałów.