Markeren (highlighting)
Markeren is de studiegewoonte waarbij je tijdens het lezen belangrijke woorden of zinnen in een tekst aanstreept. Op zichzelf is het een van de zwakste studiemethodes, omdat het passief is. Het helpt alleen als je het combineert met actieve methodes zoals jezelf overhoren of samenvatten.
Markeren voelt productief, omdat de pagina zich met kleur vult, maar tekst inkleuren is niet hetzelfde als hem leren. Het meeste onderzoek laat zien dat markeren nauwelijks meer oplevert dan gewoon lezen. Een marker over de tekst halen dwingt je brein niet om iets op te halen of uit te leggen, en juist dat ophalen bouwt geheugen op.
De veelgemaakte fout is te veel markeren. Als de halve pagina geel is, springt er niets meer uit en heb je alleen maar opnieuw gelezen in plaats van gestudeerd. Het eerlijke oordeel: markeren kan bij een eerste keer aangeven wat belangrijk is, maar het echte leren moet daarna gebeuren door jezelf te toetsen en samen te vatten.
Een biologiestudente markeert bijna elke regel van een hoofdstuk over celademhaling en voelt zich klaar voor het examen. Tijdens de toets slaat ze dicht, omdat ze de woorden op de pagina wel herkende maar nooit heeft geoefend om ze op te halen. Een klasgenoot die per paragraaf maar één belangrijke zin markeerde en daar vragen van maakte, scoort veel hoger.
- 1Lees eerst een hele paragraaf of sectie en markeer pas als je hem begrijpt.
- 2Beperk je tot één of twee zinnen per sectie, zodat de belangrijke delen eruit springen.
- 3Maak van elke markering een vraag die je later uit je hoofd beantwoordt.
- 4Vat de gemarkeerde ideeën in je eigen woorden samen in plaats van de kleuren opnieuw te lezen.
- 5Behandel markeren als stap één, nooit als de hele studiesessie.