Blurting-methode
De blurting-methode is een studietechniek van actief ophalen waarbij je een onderwerp leest, al je aantekeningen sluit, dan alles opschrijft wat je je uit je hoofd kunt herinneren, en ten slotte je aantekeningen controleert om de gaten die je miste te vinden en op te vullen.
Het werkt omdat feiten uit je hoofd halen veel moeilijker is dan ze opnieuw lezen, en juist die moeite bouwt blijvend geheugen op. Herlezen voelt productief maar creëert vooral een vals gevoel van weten. Blurting dwingt het ophalen af dat informatie echt naar het langetermijngeheugen verplaatst, en het laat je in seconden zien wat je nog niet zelf kunt produceren.
Een veelgemaakte fout is de blurt zelf als de hele methode zien. De blurt is alleen de toets. Het echte leren gebeurt in de controleer-en-vul-stap, waarin je je blad met de bron vergelijkt, markeert wat je miste en die gaten leert. Sla dat over en je herhaalt alleen wat je al wist.
Een biologiestudent leest het college over de Krebscyclus, sluit dan de slides en schrijft elke stap, enzym en product dat hij zich herinnert op een leeg blad. Hij opent de slides opnieuw en merkt dat hij de twee CO2-afgiftepunten vergat, dus markeert hij die en blurt de cyclus de volgende dag opnieuw.
- 1Kies één onderwerp en lees of bekijk het één keer met aandacht.
- 2Sluit elke aantekening, slide en elk boek zodat er niets zichtbaar is.
- 3Schrijf op een leeg blad alles op wat je je over het onderwerp herinnert.
- 4Open je bron opnieuw en markeer in een andere kleur wat je miste of fout had.
- 5Leer alleen de gaten en blurt hetzelfde onderwerp later opnieuw om te controleren of het bleef hangen.