Hoe stop je met uitstellen?
Begin piepklein. Kies de kleinst mogelijke eerste stap, zoals je aantekeningen openen, en doe alleen dat. Zet een timer op twee minuten en beloof jezelf dat je daarna mag stoppen. Meestal ga je door, want beginnen was het moeilijke deel. Uitstellen is je brein dat een naar gevoel ontwijkt, dus maak beginnen makkelijk en de weerzin wordt kleiner.
Uitstellen is geen luiheid. Het is je brein dat een naar gevoel probeert te ontwijken, zoals verveling, stress of niet weten waar je moet beginnen. De taak voelt groot en vaag, dus je vermijdt hem en gaat in plaats daarvan scrollen. De truc is niet meer wilskracht. De truc is de start zo klein maken dat hij niet meer eng voelt.
Verklein de taak tot de eerste stap minder dan twee minuten kost. "Leren voor het examen" wordt "hoofdstuk 3 openen". Voelt dat nog steeds te veel, ga dan kleiner. "Een alinea lezen." Zodra je in beweging bent, stopt je brein met tegenstribbelen en wordt de volgende stap makkelijker. Het doel is alleen beginnen, niet afmaken.
Ruim daarna de weerstand op. Leg je telefoon in een andere kamer, sluit de andere tabbladen, leg je spullen klaar voordat je gaat zitten. Elk klein obstakel is een smoes die op zijn moment wacht. Hoe minder stappen tussen jou en beginnen, hoe minder je brein kan tegensputteren.
- 1Kies de kleinst mogelijke eerste stap, zoals het bestand openen of een regel lezen.
- 2Zet een timer op twee minuten en zeg tegen jezelf dat je mag stoppen als hij afgaat.
- 3Begin. Meestal ga je door voorbij de timer.
- 4Leg je telefoon in een andere kamer en sluit alles wat je niet nodig hebt.
- 5Voelt een taak te groot, hak hem dan in stukken en kijk alleen naar het eerste.
- 6Een stuk klaar? Neem een korte pauze en begin dan de volgende piepkleine stap.